Sterrenwacht-Lente Sterrenwacht-Winter Sterrenwacht-Herfst Sterrenwacht-Lucht
aug 11, 2018

Perseïden

Categorie: Sterrenwacht
Zijn de Perseïden dit jaar goed te zien?

De meteoren, die een snelheid van zo’n 209.000 kilometer per uur hebben, zijn prima met het blote oog te zien. Zolang het maar niet bewolkt is. De Maan is nieuw en zal dus niet storen.

Daarom houdt de sterrenwacht zijn deuren op zaterdagavond 11 augustus open tot middernacht. Reserveren is niet nodig. Entree € 3,25 voor volwassenen en € 2,25 voor kinderen tot 12 jaar.

Nacht ervoor en erna?

De nacht ervoor en erna zijn de waarden wat lager. De Perseïden kennen flink wat heldere meteoren. Die zien we bij bij een heldere hemel dus in ieder geval. De Perseïdenzerm is de bekendste zwerm van het jaar. De Geminiden met het maximum in december zijn weliswaar net zo rijk, maar buiten waarnemen is in die periode doorgaans minder comfortabel dan in augustus.

Swift-Tuttle

De Perseïdenzwerm komt elk jaar in augustus weer terug en is afkomstig van de komeet Swift-Tuttle. Deze komeet heeft een baan vol met fijne stofjes en steentjes achtergelaten en in augustus beweegt de Aarde zich door die baan heen. De kleine stofjes verbranden daarop in onze atmosfeer en dat zien wij als een ‘vallende ster’, een streepje licht. De termen ‘sterrenregen’ of ‘vallende sterren’ zijn dan ook wat misleidend: de Perseïden hebben niks met sterren te maken.

Het beste advies is om gewoon naar boven te kijken. Dit noemen we het zenit. Op een gegeven moment schiet er dan een meteoor voorbij. Als het goed is weet je vervolgens waar deze meteoor vandaan kwam. Houd dit punt in de gaten. Dit is namelijk het radiant: de plek waar meteoren vandaan komen. Het radiant bevindt zich in het sterrenbeeld Perseus, vandaar de naam ‘Perseïden’. Gebruik het kaartje onder om het radiant snel te spotten.

Hoe komt het dat we ‘vallende sterren’ zien?

Ooit een komeet gezien? Een komeet die richting de zon vliegt heeft vaak een lange staart. De komeet verliest namelijk veel puin- en stofdeeltjes door straling en opwarming van de zon. De deeltjes blijven achter in de ruimte. Tijdens een meteorenzwerm beweegt de Aarde zich door het puinspoor dat een komeet heeft achtergelaten. De deeltjes komen in de atmosfeer terecht en verbranden daar. Dit zien wij als streepjes licht (of in de volksmond ‘vallende sterren’ genoemd).
Het puinspoor blijft op één bepaalde plek in de ruimte hangen, vandaar dat de Aarde elk jaar in augustus door het puinspoor van komeet Swift-Tuttle beweegt. Swift-Tuttle heeft een vrij grote kern met een diameter van ongeveer 26 kilometer, waardoor de komeet relatief veel grote stof- en puindeeltjes verliest. Dit maakt de jaarlijkse Perseïdenzwerm een spectaculair evenement!

Maar als de Aarde jaarlijks door het puinspoor vliegt, dan zijn er ieder jaar toch minder meteoren te zien?

Nee, vaak is dit niet het geval. De baan van de Aarde om de Zon is nooit exact hetzelfde. Ieder jaar beweegt onze planeet zich door een ander deel van het puinspoor heen. Natuurlijk kan het wel eens voorkomen dat de Aarde opnieuw op een bepaald punt door het puinspoor trekt en dan zijn er inderdaad minder meteoren zichtbaar.
Gelukkig wordt het puinspoor regelmatig weer aangevuld. Komeet Swift-Tuttle heeft een omlooptijd van 133 jaar. Iedere 133 komt Swift-Tuttle dus uit de diepvries van het zonnestelsel (de Oortwolk) om vervolgens weer veel puin- en stofdeeltjes achter te laten.